sarmaşık

ahırlarından toplanır her bir o harikuladenin kız ve erkek çocukları

sonra sulanır bir sonraki evre için evin çimleriyle birlikte

soya fasulyesi kadar değeri yokken insanların gözünden her birinizin

her birinizin yalnızlığını çekecek kadar da iyi davranırım soya fasulyesine

şimdi sorun bulmacanın içinde kaybolmak ya da bulmacadan çıkmak adına uzatılan cümlelerden ibaret değil

sadece müzik bana bazı kelimeler veriyor ve ben bakmadan düşünmeden bir anlam ahenk yaratıp yaratmadığına odaklanmadan yazmak arzusundayım

nokta koymak kimi zaman zor kimi zaman da kimi kelimesinin bana kırmızı kelimesini çağrıştırması kadar garip 

bana en çok zamanı nerede kaybettiğim sorulursa kırmızı ışıklar derim bunu arabam olmamasına rağmen söylerim

ama bu bir yaratıcı takdiri midir emin olamasam da evet kırmızı benim rengimdir

dönersek ahırlarınızdan çıkan yaratıklara oldukça güzel ve oldukça siktiredilebilir varlıklardır

ben arabam olduğunda onlara karşıdan karşıya geçerken trafik canavarı olabilirim

hatta mümkün olabilir bunu başarmam bir arabaya ya da herhangi bir motorlu araca sahip olmadan

“sarmaşık en sevdiğim ve en korktuğum bitkidir” hayatımda en çok sevdiğim cümlemdir.

bu yazı bu kadardır.