şarampolde

anladığın gibi gözlerim değil sadece
ellerim de sana uzak bu şarampolde
makas kesmeye başladığında bizi tam ortadan
kağıtlara yazılan hikayenin son satırlarıydı
sonunu bildiğin bir hikayeyi kaleme almak kadar zor bir şey yoktur
sonunu bildiğin bir şeye başlamak zordur
anmak her seferinde güzeli
özellikle de sonu kötüyse inanılmaz derecede sarsabilir bünyeyi
sarstıda nitekim
anladığım gibi sözlerin değil sadece
bakışların da etkiliydi yanımda ölürken bu şarampolde
ben niye yaşıyorum ki diye sorduğumda kendime
mezarının başı ucunda uyuyup kalıyordum
hem de her seferinde hep aynı saatte