rüşt

biraz karın kası, biraz göz yaşı
biraz buruk acı, biraz arkadaşlık
günlerin getirdiği heyecan çabasız sıfır
yaratman lazım, görev değişikliği
komuta kendine ait, yönetme arzusu aparatif olsun
önüne koy boş bardak yağmur doldursun
yakındır kara dönüşü -bahtım gibi- yağmurun
of o nasıl benzetme hayli açık olmuş
içime kör kütük bir sarhoş konmuş
salına salına yarına varabilirsek iyi
beynime sorarsak 3 yaşında kadar diri
kelimeler tekrarlanıyor bir kaç kere
yeni kelimelere “ne!” ünlemi
insanlar gördükleri kadar kendini avutuyor
görmediklerini de görmediklerinden değil
“görmemezlik” geminin adı
açık denizlerde yaşamanın kuralı
kapalı alanlarda panik ataklanmamak için
ya da o hep hali hazırda ki kalp krizi için
insan ağına takılanın işi zor
bugünler o günler
bitişe, büyük ödül olan sona giden günler
parmak aralarım gergin
alabildiğine yeşil damar görüyorum
ellerimden öpüyor adrenalin
gözlerimden akıyor korku
kulaklarım yanıyor kor gibi
belki de pencereyi açmalıyım
pencere zaten açık olmamalıydı.