ölüm mektubu 2

karanlık bacalardan çıkan kül taneleri kadar birbirinden ayrı ama bir o kadar aynı yapıdayız.gelişi güzel geçiyor hayat.sevişi çok özel oluyor oturup düşünen adamların, kadınların.ve her düşük cümle ona olan heyecanı anlatıyor kendi içinde.anlamasan da anlamak istemen yetiyor kimilerine, bana en azından.hal vaziyet ne dersen artık bir süre sonra isterikle bitiyor.istiridye gibi dağılıyoruz.kuşlar kadar özgür kılıyoruz acıya doymayan bedenimizi ve her ihtimale karşı cebimizde tuttuğumuz bir ötekimizi.ötekilerden kurtulmadığımızdan kaybediyoruz ya.hikmet arıyoruz her bir lafında bakışında senle hiç ilgisi olmayan davranışlarında.ama biliyoruz orda da saatler 60 dakikada bir bitiyor günler aylar yıllar geçiyor.paylaşılan paylaşmayı umduğumuz her şey, kendinden bile çekinen bir ötekiyle, ölüyor.biz 60 dakikada neler yaparız bir düşünün.uyuruz uyanırız, üşürüz üşeniriz, severiz sezeriz, duyarız dururuz, geliriz gideriz.ve gün geldiğinde su sadece su içip kendimizle çekişiriz.kim önce bitirdi.ben önce bitirdim.bizim için bitirdim.ucu bucağı yoktu sevgimin ama ben bitirdim.yarın yanıma geldiğinde olmayacağımı bildiğim için bitirdim.ne kadar açıklayıcı oldu bilmiyorum ama sanki yüzün çoktan göz yaşlarıyla doldu.korkma kapıyı aç ve içeri gir yatak odasında seni bekliyorum.intihar ettiğim günün ertesinde bu mektubu yırtıp benle yakmanı istiyorum.