okyanus ortasında

karanlığı kaç kere çıktı gece
kaçıncı katından atlarken sabırsızlıkla sabah oldu
hangi gündü o
kapıyı çekip çıkmıştım
kapı bana arkamdan
annem kapıya benim arkamdan bakakalmıştı
park beni çağırıyordu gel oğlan gel
önümde köpekler beni kovalıyor
arkamda it(köpekten de beter)ler beni kerpiyordu
ve şimdi o bankta gül oğlan gül şeklinde oturuyorum
bakıyorum bakıyorum göremiyorum
karanlıktan başka bir çıkış göremiyorum
ağlayan heyecanların
sızan ay ışığının
sırlarını kaç kere kapattı boya
kaçıncı katında örttü istemeden doygun kırmızı
hangi yıldı o
fırtına çıkarıp gitmişti
kalmıştı ahengi kulaklarımda
rüzgarın kızı
okyanus ortasında.