küçük eşit sen

fırtınalar kopuyor
soğuk rüzgarlarda yalnız
bir başına aşık olmak
senden habersiz sular dökmek kadehlere
geçmeyen günler bir yana
sen bir yana
perişan olmak belli etmeden
ne de kötü ne de zor
bu dünya hep çalıyor ömürden
ağlatıyor babaya sarılarak
sonrası malum
zor kötü gidişata dur demek
sancılar, içe atılan derin yaralar
kalıplaşmış denge koruyan kolonlar
yok denecek kadar tatlı hayallar
küçük eşit sen