köpekler

ağır geliyor sanki yokluğunu hiç çekmemişim gibi
yol kenarlarındandım ben
çöl satandım yağmurun bol olduğu topraklara
sol anahtarıydım sana benzeyen her dizenin
ama zor olandı hep karşılaştığım
kaçtığım köpeklere hibe edebileceğim tek fiildi düşünmek
ve bir tek de onlar anlıyordu bunu ki peşimdelerdi
sakindim hep
tersine de hiç uymazdım yanıma gelirdi kaçardım
kirli hissederdim kendimi gürültünün gülüşün yanında
ama köpekler bir yere kadar kovalıyor!
insan yaşarken ölü gibi
öldü demek gibi
fikir ölmüyor
köpekler bilfiil kovalıyor.