geleceğe dair

thom yorke bakışlı gelecek; birgün gelecek
yüzümü asan bu periyodik paranoyalı fikirler bitecek; birgün bitecek
umduğunu umduğun insanda bulamamak kumandının hükmedememesi gibi
sesi sonuna kadar açtığın geceden kalan bir teybi tekrar açtığında kumandanın çalışmadığını düşünsene
o gürültü o korku o irkilme anı ve sonrasında buzdolabının ışığı yeter nasıl olsa diyip ışığı açmadığın anlarda seni peşinden takip-takip zaten peşinden olur-eden hayaletler gidecek; gidecek birgün
bu ne diyecek zamanın bile olmadan kafanı gömeceksin yastığa
dışarda olup biten çok da umrunda olmayacak
polisler seni iteklemeyecek bu mevzulara hiç kakılmadığın için
ama sen içten içe onlardan onların soylarından nefret edeceksin
titreşimi titrediğinden değil o çıkardığı garip sesden hissedeceksin
her gördüğünü gönül sanıp orospu ruhlarla bulvarlık olmayacaksın
yazı tipine görünüşüne verdiğin değerden fazlasını vermeyeceksin
bir prizden gücünden fazlasını çekmek için uğraşmayıp sonra niye voltaj düşüyor demeyeceksin
bu şarkıyı kim söylüyor sözlerini hemen yazmalıyım yerine tadında bırakıp radyoda dinlediğinle bırakacaksın
o gürültü o korku o irkilme anına geri döndüğünde taa yan odadan duyulan kahkahalar seni basacak
annen baban ölecek tek gözünü kaybedecek ve evlenip tecrite göz dikeceksin
thom yorke bakışlı gelecek; gelip geçecek.