bir gerçeğin harfidir L.

görünüş tam tersi bir netlikte yansıyor çoğu zaman. ne acı ki bunun gerçek olduğunu düşünenler, o yönde doğrultuyor kafalarını. ara sıra yapmadığım şey değil varsayıyorum bu gerçekliği ama genelde yanıldığımı tespit ettim diyebilirim. ne görünüş ne tersi ne biraz tersi aslında hiçbir şey yansıtmıyor gerçeği. “gerçeği bir sır gibi senelerce sakladım” da buradan mı geliyor sormayın o sanattır. belli bir kademe de o da yalandır. kazançtır.

genellikle ders çalışmaya gelirler kütüphaneye. kütüphane kurumunun amaçlarından biri de evet odur; teşvik etmektir öğrenciyi ders çalışmaya; ortam sunmaktır eğitim ve öğretime hizmet sağlamak hususunda ama kütüphane bence kitaptır baştan aşağı. koruyucusudur tozlu sayfaların, kıyafeti olmayan kitapların. tiplerinden soyutlamaktır içindekileri, kelimeleri umursamadan. raflar ile olan aşkıdır basıldığı andan itibaren başlayan.

çoğu şanslı değildir. çok klasik bir tavırdır ama kaderin oyunudur kanepe altında, kömürlükte, toprak altında hapsolması -çok sevilen, kitaplar için fazlasıyla anaç olan- kütüphaneye uğramayan kitapların yaşadıkları.

nereden geldik bu saçma sıkıcı konuya bilemedim hatta yayımlamak bile hiç istemedim.

ama görünen hiçbir şey gerçeği ifade etmiyor benim için. 

niye mi ?

bir kağıt al eline ve büyük bir L harfi kondur tam ortasına.

ters çevir, ışığa tut. 

ışık sana cevabı verecektir.